ترجمه نوتاریوس یا ترجمه تصدیقشده توسط سردفتر اسناد رسمی، نوعی ترجمه رسمی است که توسط یک سردفتر اسناد رسمی (Notary Public) تأیید و تصدیق میشود. به عبارت سادهتر، یک نوتاریوس (سردفتر) که مقامی رسمی و دارای مجوز از دولت است، صحت ترجمه را با مهر و امضای خود گواهی میکند.
این فرآیند معمولاً به این صورت است که ابتدا یک مترجم حرفهای و صلاحیتدار، سند مورد نظر را ترجمه میکند. سپس، ترجمهی انجامشده برای تصدیق و تأیید نهایی به یک نوتاریوس (سردفتر اسناد رسمی) ارائه میشود. نوتاریوس با بررسی ترجمه، گواهینامهای بر صحت و تطابق آن با سند اصلی الصاق میکند و با مهر و امضای رسمی خود، به آن اعتبار میبخشد.
🎯 ترجمه نوتاریوس چه تفاوتی با ترجمه رسمی در ایران دارد؟
برای درک بهتر، باید تفاوت این دو مفهوم را بر اساس سیستمهای حقوقی متفاوت بررسی کنیم:
| ویژگی | ترجمه نوتاریوس (در کشورهای دیگر) | ترجمه رسمی در ایران |
|---|---|---|
| مرجع تأییدکننده | سردفتر اسناد رسمی (Notary Public) که مقامی رسمی و دارای مجوز از دولت است | مترجم رسمی قوه قضائیه که دارای پروانه از کانون مترجمان رسمی است |
| فرآیند تأیید | ترجمه توسط مترجم انجام و سپس توسط نوتاریوس تصدیق میشود | ترجمه مستقیماً توسط مترجم رسمی انجام و با مهر و امضای او اعتبار مییابد |
| سیستم حقوقی | عمدتاً در کشورهای با سیستم حقوقی کامن لا (Common Law) مانند آمریکا، کانادا، انگلستان و استرالیا رایج است | ویژه سیستم حقوقی ایران است و بر اساس قوانین قوه قضائیه تعریف میشود |
| اعتبار | برای استفاده در مراجع رسمی کشورهای مربوطه معتبر است | برای استفاده در مراجع رسمی داخل ایران و سفارتخانهها (با تأییدات بعدی) معتبر است |
نکته کلیدی: در ایران، مفهوم «نوتاریوس» به شکلی که در کشورهای خارجی وجود دارد، تعریف نشده است. در سیستم حقوقی ایران، وظایف مشابه نوتاریوس توسط سردفتران اسناد رسمی (دفاتر اسناد رسمی) انجام میشود. با این حال، این دفاتر معمولاً مستقیماً ترجمه مدارک را تصدیق نمیکنند و تأیید ترجمه بر عهده مترجمان رسمی قوه قضائیه است. ترجمه رسمی در ایران، ترجمهای است که توسط مترجم دارای پروانه از قوه قضائیه انجام شده و با مهر و امضای او رسمیت مییابد.
